Nog even de dag bloggen.

Vandaag geslapen tot 12 uur. En voor het opstaan nog wat gelezen, dat is hier de nieuwe traditie, niet direct uit het bed kruipen maar het dichtsbijzijnde boekje grabbelen en openslaan.

Daarna hadden we les om 14 uur; soil physics. Zoals ik al zei gisteren, die professor had ons belooft 20 examenvragen te geven. Nu heeft hij ons het examen van vorig jaar gegeven en hij zal dus duidelijk andere vragen op het examen stellen. Een beetje telleurgesteld zijn we wel, want dat betekent dat we voor dit vak weldegelijk wat zullen moeten studeren. Om 16 uur nog een les (ja, dinsdag is een drukke dag), forest growth and yield modeling. Vorige week was deze professor ziek en nu nog steeds, had hij ons te melden. Toch ging de les door, op het einde van het vak gaf hij ons een taakje mee en dat moest dan samen met alle andere taakjes die we gemaakt hadden het examen voorstellen! Wat een leuke verrassing zeg! Ik denk dat het voor die professor zelf ook het beste was geen examen te doen, op deze manier wordt hij niet geconfronteerd met zijn eigen leerstof (geen samenhang, daar valt geen examenvraag over op te stellen). Toch een beetje jammer dat die lessen gedaan zijn, forest growth doet mij herinneren aan lekkere gebakjes, thee en sinds vandaag ook een t-shirt van onze school plus een dvd over de Poolse bossen! Dus nu nog 3 van de 4 examens te gaan, volhouden Esther!

Dan daarna naar de finissage, was niet groot of spectaculair. We kregen er wel een glas wijn en een koekje. En sommige foto’s bevielen mij wel, valt moeilijk op een blog te beschrijven natuurlijk. Het feit dat alle foto’s en video in Warsaw zijn gemaakt vond ik erg interessant. Onbekende creatievelingen aan het werk, eigenlijk. Ik heb een boek meegekregen met foto’s en wat uitleg. Die is in het Engels dus kan ik op het gemak eens doornemen. Foto’s van vergeten en verlaten plaatsen in Warsaw staan er voornamelijk in. Men probeert er het mooie en het nuttige terug van in te zien, dat vind ik erg mooi! Natuurlijk zijn vele foto’s in Praga gemaakt, als ik daar kom kan ik ook nooit stoppen met het zoeken naar interessante hoekjes en vreemde taferelen om te fotograferen.

De mensen die werken in deze gallerij gingen die avond naar een orthodox nieuwjaarsfeestje, voor hen was het vanavond oudejaar en vandaag dus nieuwjaar! We zijn hen dan maar gevolgd naar dit cafe. Was een beetje teleurstellend, we zijn het om 23 uur afgebold. Ze hadden ons wijsgemaakt dat er vodka en pierogi zou zijn, maar ik heb nog het eerste nog het tweede gevonden. Waarschijnlijk iets te vroeg vertrokken, ben eigenlijk wel benieuwd hoe het daar is afgelopen…

Nu ben ik moe en ga slapen, morgen heb ik gepland wat te werken voor school. We moeten ook naar de les van biochemistry and microbiology want morgen wordt er een groepsfoto genomen. We denken dat dat belangrijk is om onze credits te krijgen, dat deze professor kijkt of je hoofd op die foto staat en als dat zo is, de hoogste punten gegeven worden. Van dit vak is ook geen examen …

Als ik nog eens zin heb, post ik wat extra foto’s.

Dobra nots!

Esther

Lang geleden dat ik deze blog nog eens bezocht heb. En als ik dat niet bezoek, dan gebeurt er hier ook niets precies.

Nu gaat de tijd het snelste. Het valt niet meer bij te houden, het meeste van de tijd weet ik noch van dag of datum en dat is nochtans van groot belang om op de hoogte te blijven van de activiteiten in de stad. Vandaag heb ik mij geïnformeerd en er zijn inderdaad weer veel veel activiteiten. Ik zal goed in mijn hoofd moeten plannen om een juist evenwicht gallerijen en musea bezoeken, studeren en het gewone huishouden bijhouden, te creeren. Dat laatste valt echt niet te onderschatten, het invoegen van eten maken, eten en wassen is soms een krappe bedoeling zonder mezelf aan fastfood over te geven. En dat wassen, de laatste dagen was de wasmachine kapot of werd er wel een andere vreemde reden verzonnen om ons van het wassen te weerhouden. Vandaag heb ik dan toch eindelijk van de sleuteljuffrouw een wasmachine mogen opzetten, net op tijd want ik zit aan mijn laatste onderbroeken.

Vandaag ben ik in de voormiddag nog eens gaan lopen, omdat ik de laatste dagen sterk verkouden was heb ik nogal wat tijd binnen gespendeerd. Als je in deze extreme vrieskou buiten komt met een ontstoken keel levert dit het gevoel dat je strot langs alle richtingen met messteken wordt bewerkt. Nu zijn de slijmen losgekomen en dat is een teken van beterschap! Met dat geloop ben ik weer helemaal fit. Als ik ga lopen, loop ik tot ik het heel warm heb, dan ga ik op dat ene bankje zitten met mijn gezicht recht naar de zon. Dat is heerlijk (het is hier al twee dagen rond het vriespunt en volle zon!), zo blijf ik dan zitten tot ik terug begin te beven van de kou en dan is het tijd om naar huis te joggen.

In de namiddag venkelsoep gemaakt, ik wou die graag mixen. Maar we hebben nog niet eens fatsoenlijk bestek laat staan dat we een mixer zouden hebben. De andere foresters op mijn gang hadden ook geen mixer, ik kon het al vermoeden. Dus dan maar voordat ik er water bijgoot alles geplet met de vork. Gelukkig hebben we naast de plastieken vorken van de empik (gigantische multimediazaak met een cafe waar ze plastieken lepens en vorken hebben) toch ook nog een stevigere ijzeren vork. De soep is lekker en er is weer eten voor als er geen tijd is om te koken.

Morgen eet ik waarchijnlijk soep, er is een finissage om 19 uur in het centrum. Mijn les is gedaan om 18 uur dus dat past juist.  http://www.zoya.art.pl/index.htm, dit is de exhibitie voor de geïnteresseerden. Zo van die uitstapjes kan je als je het goed uitzoekt wel 3 keer per week doen.Vermoedelijk ook gratis drank en hapjes, maar dat weet je nooit zeker.

Deze namiddag was ik dan even naar het centrum, daar ben ik met mijn gids nog enkele leuke zaken binnengestapt. Twee tweedehandskledinghemden gekocht voor 14 en 5 zloti, dat komt op 4  en 1 euro. Tesamen 5 euro. Voor twee hemden. Eén hemd heb ik nu aan, het had van mijn oma kunnen zijn, zo ziet het eruit. Kleuren: grijs en oranje. Design: tulpen, smal en langwerpig, vele naast elkaar, knopjes in oranje. Materiaal:  1OO% polyester, voelt goed aan. Merk: match set, de maat: 12. Hmm, dat is vreemd, misschien was het oorspronkelijk voor kinderen van 12 jaar. Dat kan wel want de mouwen zijn niet lang genoeg en ik kan de knopjes ervan niet dicht doen. Toch is het mooi en goedkoop.

Dat is zowat alles dat ik vandaag heb gedaan. Vandaag was het maandag en had ik geen les. Ik had ook kunnen studeren, maar Veerle heeft ook niet gestudeerd, dus dan kan ik dat ook wel uitstellen. Mijn eerste examen zal vrijdag 15 januari vallen. Protection of the atmosphere heet het vak. Hij heeft ons al gerustgesteld dat er geen kans is dat we het niet halen. De leerstof is dan ook alles behalve moeilijk. Een dagje leren zal wel volstaan. Daarna moeten we nog een project afwerken voor een vak en studeren voor 3 andere vakken. Deze 3 andere vakken zijn agri and forestry vehicles, forest growth and yield modelling en soil physics. Het eerste vak is niet zo makkelijk, maar de oefeningetjes die hij ons meegeeft als huiswerk zijn vreselijk makkelijk en hij past zich aan aan ons niveau, dus zeker niets te vrezen. Het tweede, dat is niet erg duidelijk wat we moeten kennen, vorige week wouden we verduidelijking vragen, maar hij smsde ons dat hij ziek was en ook de rest van de week hebben we hem niet kunnen strikken. Deze week weten we er meer over. Het laatste vak lijkt het meest serieus en dat is het ook. Maar deze proffen geven ons morgen 20 vragen en 10 van deze vragen zullen op het examen worden gesteld. Vanaf morgen kunnen we dus aan de slag. Maar eerst finissage natuurlijk!

Ok ik zie net dat ik geen internetverbinding heb, het posten van dit bericht zal dan voor morgen zijn. Ik zal het nu zo op mijn pc opslaan. Goed dat ik het op tijd zie anders had ik het willen posten en was ik waarschijnlijk alles kwijt.

Normaal gezien dus posted:  12 januari 00:50

http://picasaweb.google.nl/matthias.vanwijnendaele/WarschauPolenDecember2008#

Vandaag dan weer vroeg uit veren om langs de wizla te gaan wandelen en daarna opwarmen met een lekkere koffie in Praga. Rond 11 uur kregen we dan telefoon van Anna en Ramon, ze waren net opgestaan en wouden graag de Russische markt bezoeken. We waren toch in Praga dus de koffie geledegd en verder. Op deze markt indruk gemaakt met het weten van een goede Vietnamese soepeetplaats…

Nu zit ik al een hele tijd voor de pc, maar het mag want het is al een tijdje geleden. Ik denk dat het water nu wel ongeveer kookt, ik zal mijn eitjes er eens in gooien. Dan kan ik als die gekookt zijn mijn slaatje verder afwerken. Ik heb tonijn gekocht en dit met sla en perzik en pasta en dan ei zou mijn honger moeten stillen vandaag.

Liefs

Esther

Vorig weekend bezoek gehad van Linda Mertens (niet Linda van Milk inc, dus stop alsjeblieft met die spammail) en Matthias Van Wijnendaele. Twee karikaturen uit de familie waarmee ik altijd zoveel plezier beleef. Dit weekend deden ze het weer, wat een deugdoend weekend! Het zou echt leuk zijn Linda, moest je nog eens terug komen, hopelijk worden de vliegtickets terug goedkoper!

Zo, de eerste dag gewoon old town en het historisch museum van Warsaw bezocht. Als we er totaal naast hadden geweest met de dagen van de maand dan hadden we zeker spontaan kerstmis gevierd in de old town. Er was de kerstmarkt en de lichtjes van de ordinaire kerstboom werden aangestoken. Die kerstmarkt kwam goed uit, op die manier kon ik hen in een maaltijd bijna al het traditionele voedsel laten proeven. En konden we voor de avond dan naar een deftig restaurant, niet van die typische kost. Want om eerlijk te zijn, dat lokaal eten is toch niet om thuis na te doen. Niet omdat het moeilijk te bereiden is, integendeel, het is simpel. Pierogi bijvoorbeeld moet je gewoon koken, je doet er wat boter en vet op en het is af. Het is gewoon té zwaar, té veel vlees van slechte kwaliteit (ik denk altijd aan cornet beef als ik dat eet). Alleen de kabanosh (een zeer zoute gedroogde worst, zoals bifi worst) ga ik wel missen, want ik heb een verslaving opgelopen (ik eet elke dag minstens één zo’n (lange) worst, dat moet ik nu stilaan beginnen afbouwen). Ik heb er nu  net een opgegeten si, vandaag heb ik er dus twee gegeten. Ik heb ook nog een dikke worst gekocht gisteren en daar bijt ik af en toe eens van. Ik wil alle soorten uit het diverse assortiment geproefd hebben. Fijnkost is die kabanosh niet, maar het is zo makkelijk om te eten bij het brood en lekker straf van smaak (zeer zout).

Uitgeworsteld had ik de volgende dag ook al. Het plan was om de hele dag in Praga (ik herhaal voor de passieve lezers; aan de overkant van de Wisla, de armere artistieke wijk) rond te lopen. Dat is ons uiteraard gelukt. We waren er op zondag en de bekende markt (bazar Rozyckiego) was er gesloten! Dat kon toch niet waar zijn, maar een vriendelijke Pool wees ons de weg naar een wat op het eerste zicht een kleine gezellige markt leek. U kan het al raden, deze markt was niet klein. Dat had ik nog nooit gezien (ja, ik ben nog niet buiten Europa geweest). Er werden vooral dezelfde kleren verkocht en ook parfums van het merk ‘Bross‘ of ‘Parise‘ of nog iets geloofwaardigers, dus na een poosje heb je het gehad en begint het te vervelen. We hadden honger en we wilden daar het marktgedeelte vinden dat vol met eetzaakjes stond en toen vonden we weer iets nieuw interessant natuurlijk! Het kleine eetdistrict daar was vooral Poolse specialiteit (maar niet die zware kost, dat verbaasde) en vietnamees! Daar dan een echte Vietnamese soep (enkel Vietnamesen (of een ander soort aziaat) zaten hier te eten, dat maakte het natuurlijk nog tien keer zo interessant om hier ook te eten) gegeten en daarna wat inkopen gedaan voor mijn Thais lievelingsmaal. Als ik in die shops kom heb ik altijd zin om al die onbekende vruchten te kopen, maar ik weet natuurlijk totaal niet hoe je die dingen moet klaarmaken. Daar ga ik mij toch ook nog eens in moeten verdiepen. Die exotische smaken intrigeren wel.

Die markt had de hele voormiddag opgeslorpt en daarna zijn we nog wat kunstwerken en leuke plekjes gaan opzoeken die ik wel al een paar keer bezocht heb. Maar niets is leuker dan verwondering te zien op andermans gezicht natuurlijk, dus ik heb mij ermee geamuseerd. Zo kon Matthias bijvoorbeeld niet stoppen met spelen met het interactieve kunstwerk dat muziek kan maken op de koer van de oude vodka fabriek.

Niet te vergeten zijn we in de avond gaan eten in een restaurant-club, genaamd regeneracja. Daar kon je een heerlijk maal krijgen voor slechts 7 euro! De foto’s bekijk je dus op eigen risico en best met een volle maag.

U ziet met dit weekend heb ik niet enkel gids gespeeld, maar heb ik weer allerlei dingen ontdekt.

Deze zondag sta ik zeker weer op die markt voor een vietnamese soep, misschien is het wel een andere dan vorig weekend (er is maar een soep dat geserveerd wordt) als het zaterdag niet te laat wordt op het Russisch ballet natuurlijk.

Merry Christmas!

Esther

Met dank aan ‘In de gloria’ en ‘de pappenheimers’

I know that now I am writing too much on the blog suddenly, sorry for that. I should spread it more ofcourse, now  first I am trying to make up arrears.

In Warsaw I met Jon from Spain. He was visiting Warsaw with some other friends.  And we started talking untill quite late.

We still kept in touch and in a crazy mood I just booked a cheap (!) flight to Denmark were he is on erasmus.

I couldn’t fly directly to Copenhagen, so first I visited Malmo in Sweden. There I slept in the couch of a couchsurfer, called Ramin. When I arrived quite late I was very hungry and that was necessary if you see what he made for me! There was a whole chicken for two and a salad with avokado and even scandinavic salmon! I was getting to appreciate couchsurfing. This man is very interesting and clever. I talked to him till 4 a clock in the morning. He knows so much about the world and history. I think I learnt twice of my knowledge that night (it is not true but I only want to say he knows a lot and I unfortunately not…)

In Malmo also Jon arrived that morning, Ramin showed us around in this city. A little bit too fast, because if I would go back now, I wouldn’t know my way in the city.

After we went to Denmark, first two days in Copenhagen, then to Frederikshaven and Skagen and the last two days in Horsens.

In Frederikshavn we couchsurfed with an old man. He wasn’t veryfied (he never had couchsurfers before) on couchsurfing so we were fantasizing about him, that he would rape us and put us in a cave, or something more terrible we couldn’t imagine. Also his foto on couchsurfing looked a bit scary. I didn’t choose him on the basis of this foto, but he is a sailer and that was quite interesting, there was written on his blog if the weather was fine we could go sealing, but the weather was not fine, too bad. Also Frederikshavn is little, there is not a very big choice of hosts ofcourse. But, fortunately he was a very friendly man that served us tea and cake. There is even more, instead of a couch he gave us a whole appartement to live in! He was renovating it, to hire it after, but it wasn’t finished yet. We had almost everything; fire to cook, a bathroom, a toilet,.. No fridge, but it was so cold that we could put everything outside. Also not to much light, but that is not necessary. Really cool, now I have a wrong idea about couchsurfing, I think.

Skagen was the best day! Skagen is only half an hour by train from Frederikshavn. We rent a bike and biked the whole day and got lost in the forest.  After in Horsens, we did nothing, just talking and listening music because in Horsens there is almost nothing to visite. How I am glad that I am on erasmus in Warsaw!

It was a nice experience and for sure I go back to Denmark and than better in summer, it will be more beautiful but also more crowdy ofcourse.

Watch the pictures… But I don’t have too many, the batteries were finished in Copenhagen.

Esther

Tijd voor wat meer leesplezier.

Praga is de bron van creativiteit in Warsaw, het de armste en zogezegd ‘gevaarlijkste’ wijk van Warsaw ( ‘s avonds ga ik er dus ook niet alleen naar toe, mama). Zoals het er nu nog bij ligt, oud verlaten en grijs is het een paradijs voor (amateur)kunstenaars. Dat valt duidelijk op als je het aantal tentoonstellingen en de interessante uitgaansplaatsen bekijkt.

In het praga district worden geregeld exhibities geopend met een vernissage en gratis concerten gehouden.

Zo zie je op de foto’s dat we beland waren in een oude vodka fabriek waar een tentoonstelling werd geopend. Deze tentoonstelling werd gesponserd door E. Wedel, een chocolade producent. Dat betekent dat we de hele avond chocolade hebben gesnoept. Meer nog als ik daar een hoek om liep ontdekte ik daar een chocoladefontein! De tentoonstelling zelf bestond uit foto’s die kinderen uit het praga district van praga gemaakt hadden. Echt merkwaardig hoe artistiek sommige foto’s genomen waren. Echt kunstenaars die kleine mannetjes! De hele tentoonstelling was eigenlijk een project van een organisatie dat arme families met nadruk op de kinderen in praga steunt. We hebben daar een hele lange babbel gedaan met een van de organisatoren enze zei dat voor ons wel een ervaring zou zijn mee te werken aan een project dat kinderen in praga entertaint en begeleidt! Graag, maar zonder enig woord Pools kan er toch geen communicatie zijn, dacht ik? Volgens haar ging dat geen probleem zijn, dus let’s try it. Ten minste als ze mij nog eens terug mailen hierover.

Een andere vernissage was in Fabrika trzciny, een van de mooiste club/bars in Warsaw. Ik was er met Marie beland omdat we gelezen hadden dat er een gratis concert was. Dat was gelogen, maar de vernissage was ook niet mis. Gratis rode wijn (van hoge kwaliteit!) en hapjes (bekijk die foto’s!). Wat kan voedsel ons toch gelukkig maken, waarvoor was al die moeite van dat koken die avond?? Met die rode wijn waren we klaar voor een uitleving en gingen we ten dans in de uitgaansbuurt in praga (11 listopada 22 met een 4 tal clubs en bars bij elkaar). We dachten aan saturator, maar die gingen sluiten en verwezen ons daar naar een andere bar daar tegenover. Daar was juist een folk rock bandje hun ding aan het doen. Deze club had dan wel geen drie verdiepingen zoals in saturator maar moest als interieur (seventies stijl, zoals ook saturator) niet onderdoen! Een pint gepakt en aan het dansen geslagen! Daarna op tijd naar huis met een tevreden gevoel.

Dat voorgaande weekend was er ook het wujek festival in fabrika trzciny (als ik dit wil schrijven moet ik dat altijd opzoeken in een of ander magazine, vreselijke taal). Daar traden enkele onbekende groepen uit het Oosten op. Dit was heeel erg de moeite, check zeker sunsay, ‘you have got it all’ en ‘karma’ (http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewProfile&friendID=219905508)  en moddi (mijn persoonlijke lieveling) met ‘magpie eggs’ (http://www.myspace.com/moddimusikk) op myspace. Heerlijk genieten was het. Moddi was heerlijk, hij legt veel gevoel in zijn muziek en live is dat natuurlijk geweldig. SunSay sloot af met muziek waarop we ons niet stil konden houden! Helemaal graatis!!!

Zie fotos!

Esther

Toch nog even oude koeien uit de sloot halen, vooraleer ik doorga met avonturen die nog fris in de gedachten zitten. Neem het mij dus niet kwalijk als ik saaie schrijfstijl hanteer.

Als ik het weer toen vergelijkt met dat van nu, lijkt het zelfs nog langer geleden. Als ik nu het gordijn zou opentrekken dan zie ik met 100 procent zekerheid een wit sneeuwtapijt. Dat weet ik zeker want ik ben gisteren nog uitgegleden over het ijs gevormd door de sneeuw die ‘s nachts aanvriest. Ik wist inneens weer waarom ik eigenlijk niet zo graag schaats. Gelukkig is mijn vinyl plaat die ik gekregen heb bij het concert dat ik gisteren bijwoonde er niet door gesneuveld. Ok, maar dat laatste wordt een verhaal apart. Het weer 3 weken geleden dan: 17 graden met volle zon. Een atmosfeer om in t-shirt rond te lopen, dat wordt door mijn vader op de foto’s geïllustreerd. Over het algemeen kunnen we hier echt niet klagen over het weer. De laatste dagen was het wel slecht, maar ervoor heeft het hier nooit geregend. Vanaf nu zeer geregeld sneeuw waarschijnlijk, dat valt nog uit te maken of ik dat zal blijven leuk vinden.

Bekijk de foto’s van park Wilanow en de oude stadskern. De oude stadskern is nieuw. Ten tijde van WO II is ze volledig verwoest geweest door de Duitsers. Desalnietemin is deze kern om van te genieten, het krioelt er ook niet te vreselijk van toeristen. Wilanow is een kasteel dat niet verwoest werd in de oorlog ( een gebouw dat niet verwoest werd in Warsaw is zeldzaam). Het werd gebouwd door een zekere Jan Sobieski, de koning van Polen ten tijde van de 17de eeuw. Het is opvallend hoeveel schilderijen die daar hangen van Nederland of Belgie komen, ook van Rubens hangen er enkele schilderijen. Het mooiste aan deze plek is de tuin, jammer dat de rozen in de rozentuin al afgeknipt waren.

De laatste dag van het bezoek nog een vlooienmarkt in Kolo bezocht. Mama heeft er een zilveren melkpotje voor 70 zloti op de kop kunnen tikken ( en het is wel degelijk zilver!). Ik heb er mijn rode tas, die je af en toe tegenkomt op foto’s voor 1 zloti gekocht. Nog eens vermelden dat 1 zloti overenkomt met ongeveer 0.30 eurocent.

Het was een heel gezellig en relaxed weekend, het deed meer deugd dan ik had verwacht.

Tot de volgende,

Esther

Foto’s: met dank aan mama, papa, Sander en mezelf natuurlijk

De staat van het humeur is in cursief aangegeven.

Bij het enteren van de bibliotheek met Veerle om 12 uur: OK, wat gemengde gevoelens. Zullen we productief werken voor school vandaag? Zal ik het project van Els Moyson kunnen afwerken, in eerste instantie, zal ik de vraagstelling begrijpen? Zal ik bij de zoektocht naar informatie, informatie vinden voordat de moed in de schoenen zit? Werkt internet in de bibliotheek?

Ik steek de USB stick in de computer van de bibliotheek en we openen alle nodige documenten met ook de powerpointpresentatie van Pr. Moyson. Dat was nodig want openen via internet (toledo) lukt om een of andere bizarre Poolse reden niet (ontdekt bij een ander fijn bibliotheekbezoek). Ook via de USB stick kan de powerpointpresentatie niet geopend worden. Ok, dan maar terug naar huis en eigen computer gaan halen. Alle opdrachten daarop gelezen en gewerkt op de computer in de bibliotheek. Dus, moest u het lezen pr. Moyson, we hebben niet kunnen kopie pasten, deze keer.

humeur tijdens 2 uur werken steeg geleidelijk aan tot een geweldige climax bereikt werd, met een kleine cursus van een lokale Poolse student kan ik nu zelfs afbeeldingen kleiner maken in paint opslaan en plakken in een schrijfprogramma iets tussen word en kladblok. En dat allemaal in het Pools.

Werk afgerond ik zend het naar mijn mail en als ik ooit nog eens internet op kot heb dan plak ik alles bij elkaar. Niets is minder waar, er is weer een reden waarom het niet verzonden kan worden. 3 uur gezocht naar een oplossingen 10 Polen aangeklampt. Het lukt maar niet. Die Polen zenden dat dan via hun mail en dan komt dat bij mij in de mailbox. Maar ik krijg dat maar niet aan. Twee uur zitten wachten en dan beslist hotmail inneens om toch maar alles op te sturen. Nu heb ik om 19u10 8 mails ontvangen.

Ik zit hier zo gehaast te schrijven want achter mij staat de kuisvrouw die alle computers komt kuisen, nu is de mijne aan de beurt. Ze probeert mij in het Pools duidelijk te maken op te krassen, vandaag sluit de bib blijkbaar een half uur vroeger, dus ik zal maar stillaan vertrekintenties maken.

Overzicht van de dag; voormiddag Poolse les, namiddag werken en frustreren voor school, tijd voor iets leuks dus. Ik zal de anderen eens opzoeken en zien dat er vanavond gefeest wordt.

Groeten!

Een opgeluchte Esther met rode wangen zie ik nu net in het raam voor mij dat mezelf vrij gedetaileerd weergeeft omdat het al (bijna 4 uur) donker is

Het was een geweldig weekend (vrijdag + zaterdag + zondag + maandag) en daar horen foto’s bij. Ik ben uitgeput van de reis en ik denk dat een foto + comment genoeg zegt. Dus totdaar mijn berichtje:)

Toch nog even zeggen dat ik vandaag in Krakow in een van de zovele tweedehandswinkels een broek, een nachtkleed en een kleed gekocht heb voor, je leest het goed, 3 zloti. Dat is minder dan een euro. Dat is zowat de beste prijs/kwaliteit aankoop dat ik ooit gedaan heb. Ik denk dat ik zelfs genoeg geld bij had om heel de winkel leeg te kopen. Heb ik uiteraard niet gedaan, want wij zijn sowieso al niet de doelgroep van die winkels.

groet!

Esther